امروز محیط زیست لرستان را می توان در سراشیبی سقوط دانست. سقوطی که آگاهانه و به دست انسان جاهل رقم می خورد و آیندگانی که سهمی جز شنیده هایی غبارآلود و گنگ و نامفهوم و خاطراتی خاک گرفته از روزگار خوش طبیعت استان خود،نخواهند داشت.

با غرور کاذب خود و اصرار بی جا بر آن، روز به روز به سقوط نزدیکتر می شویم؛ تا زمانی که ما به ظاهر شهرنشینان،احترام محیط اطرافمان را نگه نداریم و انداختن زباله در خیابان های شهرمان را به هیچ پنداریم و نریختن زباله را مایه خجالت بدانیم!!

آش همین آش و کاسه همین کاسه ...

برای کشتن یک پرنده یک قیچی کافی ست !!

لازم نیست آن را در قلبش فروکنی یا گلویش را با آن بشکافی.......

پرهایش رابزن...!!!

خاطره پریدن با او کاری میکند که خودش را به اعماق دره ها پرت کند....!!

چرا که تو آزادی را از او گرفتی...!

میزان مدنیت هر جامعه ای را از رفتار مردم آن جامعه با حیوانات می توان تشخیص داد

ای انسان،به نــوای کــدام لالایــی، وجــدانت را خــوابانده ای، که اینچــنین بــی خــیالی...

تصاویری جالب از مهاجرت میلیون ها خرچنگ

مهاجرت دسته جمعی خرچنگ ها در جزیره کریسمس به معنای واقعی کلمه غیر قابل باور است. در این مهاجرت عظیم گروهی که بصورت فصلی صورت میگیرد طی 10 روز میلیون ها خرچنگ به سمت ساحل حرکت میکنند ناگفته نماند که در بین راه بسیاری از آنها در زیر چرخ ماشین ها و قطار نابود میشوند.

طبیعت اسرارآمیزترین مفهومی است که کشف کرده ام.

مفهومی آن چنان عزیز، بلند و گسترده که همه چیز را با خودش دارد.

پر است از تضاد و هماهنگی، مرگ و زندگی، نابودی و رویش دوباره.

پر است از رنگ ها و پدیده هایی که بشر هنوز حتی نتوانسته نامی برایشان برگزیند.

تنها موجودیتی است که همیشه رازی دارد که یواشکی به تو بگوید و درسی که آن را به سمت قلب و ذهن تو بفرستد.

طبیعت برای من آن مختصات بدون زمان و مکان و آن نقطه ی بدون بعدی است که از آن می پرم تا اوج. گاهی می روم تا انتهای ترین سلول مریستم جانبی یک نهال در حال رویش و تلاشش را برای روییدن و سبز شدن ستایش می کنم.

گاهی غرق می شوم در صلابت صخره های پوشیده از سخاوت گلسنگ و ترنم بهاری خزه های نو. گاهی دل می سپارم به خنکی سبزه ها و گاهی روی بال عقاب ها و کرکس های مصری چرخ می زنم در فضا.

طبیعت برای من همه آن احساس خوبی است که عشق می نامندش.

آری- طبیعت نزدیک ترین فاصله آدم ها تا خداست.

حقیقتی است آن چنان عمیق، زیبا، بلند و وسیع که لذت یک عمر تلاش و مطالعه برای پاسداشتش و کشف رازهای عمیقش می ارزد به تمام ثروت و شهرت و محبوبیت دنیا.

این معامله ایست که تا آخرین لحظه عمرم از آن پشیمان نمی شوم.

(برگرفته از تارنمای زمین و انسان)

مجری برنامه اسمم را صدا میزد!

برنده عنوان فعال محیط زیست لرستان در سال 90،

فاصله صندلی ام را تا محل اهداء جایزه که طی میکردم فعالیت یک سال گذشته ام همچون  فیلمی مستند از جلوی چشمم عبور میکرد.همه جیز خوب به نظر میرسید،همه تلاشمان را انجام داده بودیم، امروز هم با جایزه روز خوبی به نظر میرسید!

نرسیده به جایزه ناگهان علامت سوال بزرگی در ذهنم نقش بست...

گیج شده بودم !!

نمیدانم چطور جایزه را گرفتم و روی صندلی نشستم.